Polak uczący się szwedzkiego ma tu łatwiej niż przy niemieckim: zamiast trzech rodzajów są tylko dwa. Rzeczownik jest albo rodzaju wspólnego – z rodzajnikiem en, albo nijakiego – z rodzajnikiem ett. Kłopot w tym, że rodzaj szwedzki nie pokrywa się z polskim. En bil (samochód) i ett hus (dom) – w polszczyźnie oba są męskie.
Dwa rodzaje: en i ett
- en – rodzaj wspólny (po szwedzku utrum): en bil, en stol, en lampa, en vän.
- ett – rodzaj nijaki (neutrum): ett hus, ett bord, ett äpple, ett barn.
Większość rzeczowników to en-ord. Jeśli więc kompletnie nie wiesz, a musisz zgadywać – en jest bezpieczniejszym strzałem. Ale to tylko awaryjne wyjście. Wiele codziennych słów to ett: ett jobb, ett rum, ett år, ett land, ett språk, ett problem.
Rodzaju nie wyprowadzisz ze znaczenia słowa. Ucz się każdego rzeczownika razem z en albo ett – tak, jak w polskim „ten stół”, „to okno”.
Końcówki, które często pomagają
Choć reguły nie ma, niektóre końcówki dają dobrą podpowiedź. Traktuj je jako wskazówkę, nie prawo.
| Końcówka | Zwykle | Przykład |
|---|---|---|
| -ning, -ing | en | en tidning (gazeta) |
| -het | en | en möjlighet (możliwość) |
| -tion, -sion | en | en station, en lektion |
| -a | en | en flicka, en gata |
| -um | ett | ett museum, ett datum |
| -eri | ett | ett bageri (piekarnia) |
| -ande (rzecz) | ett | ett meddelande (wiadomość) |
Gdzie podpowiedź zawodzi
- Na -a kończy się kilka bardzo częstych słów nijakich: ett öga (oko), ett öra (ucho), ett hjärta (serce).
- -ande przy osobach daje en: en studerande (student), en sökande (kandydat).
- -skap bywa i takie, i takie: en vänskap (przyjaźń), ale ett landskap (krajobraz).
- Słowa na -e są wymieszane: en pojke (chłopiec), ale ett äpple (jabłko).
Złożenia: decyduje ostatni człon
To najpewniejsza wskazówka w całym temacie. W słowie złożonym rodzaj bierze się z ostatniej części:
- ett hus → ett sjukhus (szpital), ett hyreshus (blok czynszowy),
- en bil → en lastbil (ciężarówka),
- ett kort → ett körkort (prawo jazdy), ett ID-kort.
Szwedzki uwielbia złożenia, więc jedno dobrze zapamiętane słowo „otwiera” kilkanaście kolejnych.
Co zmienia rodzaj w zdaniu
Rodzaj to nie tylko dwa słówka przed rzeczownikiem. Od niego zależy końcówka formy określonej, przymiotnik, zaimek dzierżawczy i jeszcze kilka drobiazgów.
Forma określona
Szwedzki nie ma osobnego słowa „ten”, kiedy mówi o czymś znanym – dokleja końcówkę: en bil → bilen (ten samochód), ett hus → huset (ten dom). Jeśli słowo kończy się samogłoską, wystarczy -n albo -t: en lampa → lampan, ett äpple → äpplet. Dokładnie przerabiasz to w lekcji 8.
Przymiotnik
Przy ett przymiotnik dostaje zwykle -t: en stor bil, ale ett stort hus; en ny telefon, ale ett nytt jobb. W formie określonej obu rodzajów przymiotnik ma -a, a przed nim stoi den albo det: den stora bilen, det stora huset. To słynna podwójna określoność z lekcji 12.
Zaimki i liczebnik „jeden”
- min bil, ale mitt hus; din vän, ale ditt barn.
- Vilken bil?, ale Vilket hus? – który?
- ett to też liczebnik „jeden”: ett hus znaczy „jeden dom” albo „(jakiś) dom”.
- O rzeczy rodzaju en mówisz den, o rzeczy ett – det: Var är bilen? Den står där. / Var är huset? Det ligger där.
Jak się uczyć słów z rodzajnikiem
- Nigdy samo słowo. Na fiszce zawsze en stol, ett bord – nie „stol”, nie „bord”.
- Ucz się od razu formy określonej. Bilen, huset – końcówka utrwala rodzaj. Kto zna huset, wie, że to ett.
- Zbieraj pary z przymiotnikiem. ett stort rum, en liten lägenhet. Zdanie z przymiotnikiem zostaje w głowie lepiej niż słowo z listy.
- Kolory na fiszkach. Jeden kolor dla en, drugi dla ett. Pamięć wzrokowa robi swoje.
- Powtarzaj w odstępach. Krótkie, regularne powtórki działają lepiej niż jeden długi wieczór – więcej o tym w tekście Jak uczyć się słówek, żeby zostały.
W słowniku kursu przy każdym rzeczowniku jest en albo ett, a fiszki odpytują Cię z całości, nie z gołego słowa.
Przydaje się to od pierwszych tygodni – choćby w urzędzie: ett pass, en blankett, ett personbevis. Więcej takich słów znajdziesz w tekście Personnummer i folkbokföring po szwedzku.
Typowe błędy Polaków
- Rodzaj z polskiego. Czasem trafia: okno – ett fönster, dziecko – ett barn. Ale krzesło i auto są po polsku nijakie, a po szwedzku to en stol i en bil. Polski rodzaj to loteria, więc nie polegaj na nim.
- Zapominanie o -t w przymiotniku. ett stor hus brzmi dla Szweda jak zgrzyt. Poprawnie: ett stort hus.
- Mylenie den i det. O samochodzie: Den är ny. O domu: Det är nytt.
- Złe złożenia. En sjukhus – nie. Ostatni człon to hus, więc ett sjukhus.
Ćwiczenie na dziś
Powiedz na głos z właściwym rodzajnikiem i formą określoną: stół (stol), dom (hus), gazeta (tidning), oko (öga), szpital (sjukhus). Potem dodaj przymiotnik stor.
Klucz: en stol – stolen – en stor stol; ett hus – huset – ett stort hus; en tidning – tidningen – en stor tidning; ett öga – ögat – ett stort öga; ett sjukhus – sjukhuset – ett stort sjukhus.
Rodzaj i rodzinę ćwiczysz od samego początku – w bezpłatnej lekcji 4.
Przećwicz to w kursie — cztery pierwsze lekcje za darmo
Szwedzki w głowie prowadzi od A1 do B2 w 80 lekcjach: każde słowo i zdanie z nagraniem lektora, ćwiczenia sprawdzają się same. Cały kurs na zawsze: 150 zł / 379 kr / 34 € jednorazowo — dostęp nie wygasa. Albo 30 dni dostępu za 80 zł / 219 kr / 19 €, bez automatycznego odnawiania: przedłużasz tylko, jeśli chcesz.
Zacznij lekcję 1 za darmoZobacz oba planyNajczęstsze pytania
Ile rodzajów ma szwedzki rzeczownik?
Dwa: rodzaj wspólny z rodzajnikiem en (na przykład en bil) i rodzaj nijaki z rodzajnikiem ett (na przykład ett hus). Większość rzeczowników to en-ord.
Czy da się przewidzieć, czy słowo jest en czy ett?
Tylko częściowo. Niektóre końcówki często podpowiadają rodzaj, na przykład -ning i -het zwykle dają en, a -um i -eri zwykle ett, ale są wyjątki. Najpewniej jest uczyć się każdego słowa razem z rodzajnikiem.
Jaki rodzaj ma słowo złożone?
Taki jak jego ostatni człon. Ponieważ jest ett hus, mówi się też ett sjukhus, a ponieważ jest en bil, mówi się en lastbil.
Jak rodzaj wpływa na przymiotnik w szwedzkim?
Przy rzeczownikach ett przymiotnik w formie nieokreślonej dostaje zwykle końcówkę -t: en stor bil, ale ett stort hus. W formie określonej obu rodzajów przymiotnik kończy się na -a: den stora bilen, det stora huset.
Co mam zrobić, gdy nie znam rodzaju słowa?
Jeśli musisz zgadywać, en jest bezpieczniejszym wyborem, bo takich rzeczowników jest więcej. Potem sprawdź słowo w słowniku i zapisz je na fiszce razem z rodzajnikiem.